Από όσους είδα  το grand budapest hotel στο σπίτι τους,σίγουρα κάποιοι σταμάτησαν την ταινία και έλεγξαν τις ρυθμίσεις.

Σίγουρα η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών γίνεται σε widescreen και σίγουρα σχεδόν όλοι όσοι θα ερωτηθούν η απάντηση για το πιο φορμά ειναι πιο κινηματογραφικό θα απαντήσουν το ίδιο.Παρ’ολ’αυτά το 4:3 χρησιμοποιείται αρκετά συχνά.

Ένας λόγος είναι σίγουρα η ρετρό αισθητική και μια αίσθηση νοσταλγίας που δίνει το 4:3 καθώς παραπέμπει στην ασπρόμαυρη κυρίως εποχή του κινηματογράφου.Ιδιαίτερα σε μια εποχή που το hipster είναι μία από τις κυρίαρχες αισθητικές τάσεις.

Το 4:3 επειδή είναι λόγω διαστάσεων είναι πιο “κλειστο” και επικεντρώνει καλύτερα στην ανθρώπινη μορφή άρα είναι θεωρητικά ιδανικό για ταινίες επικεντρωμένες σε ένα χαρακτήρα και κυρίως σε ταινίες που ο ψυχισμός του ήρωα είναι πρωταγωνιστής.

Η Andrea Arnold  η οποία έχει γυρίσει σχεδόνο όλες της τις ταινίες σε 4:3 (American Honey (2016), Wuthering Heights (2011),Fish Tank (2009) εξηγεί για το 4:3.

“I think it’s also a very beautiful frame for one person. It is a portrait frame. My films are generally from the point of view of one person. I think it’s a very respectful frame. I keep using the word respect and I don’t know why I keep saying that, but that’s what it feels like to me when I look at somebody framed in a 4:3 frame. It makes them really important. The landscape doesn’t take it from them. They’re not small in the middle of something. It gives them real respect and importance. It’s a very human frame, I think.”

Άλλός ένας καλός λόγος να χρησιμοποιήσει κανείς το 4:3 είναι και το γεγονός ότι σίγουρα είναι κάτι το οποίο θα κάνει την ταινία να ξεχωρίσει.Με το σύνολο των ταινώνα να γυρίζονται σε widescreen στον κινηματγράφο αλλά και στην τηλεόραση πλέον,μια ταινία σε 4:3 σίγουρα θα μείνει πιο εύκολα στην μνήμη μας.

Ακολουθεί ένα video essay πάνω στο θέμα.