Η ταινία είναι όσο καλή είναι ο κακός της. Ας είναι λοιπόν καλά φωτισμένος.
Στην πραγματική ζωή οι κακοί δεν ξεχωρίζουν από τους κανονικούς ανθρώπους. Αν ένας serial killer περάσει δίπλα σου στο πεζοδρόμιο, μάλλον δε θα καταλάβεις τίποτα. Στον κινηματογράφο οι σκηνοθέτες χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές για να ειδοποιήσουνε το κοινό τους ότι κάτι δεν πάει καλά με τον χαρακτήρα που βλέπουν στην οθόνη. Η πιο βασική από αυτές τις τεχνικές είναι φυσικά ο φωτισμός.
Αν δώσεις ένα φακό σε ένα παιδί ένα από τα παιχνίδια που θα κάνει είναι να βάλει τον φακό κάτω από το σαγόνι του και να πάρει την πιο τρομακτική έκφραση. Υποσεινήδητα χρησιμοποιεί μια τεχνική φωτισμού που χρησιμοποιείται στις ταινίες τρόμου.
Ποιες είναι οι τεχνικές για να εισάγουμε τον κακό στην ταινία μας;
Αφαίρεση ανθρώπινων χαρακτηριστικών
Γιατί στις ταινίες τρόμου οι κακοί συχνά φοράνε μάσκες; Γιατί οι κλόουν ή τα πολύ λευκά πρόσωπα μας τρομάζουν τόσο πολύ;
Συμβαίνει γιατί μας αποκρύπτουν τα χαρακτηριστικά που τους κάνουν ανθρώπινους ή μας θυμίζουν πράγματα χωρίς ζωή.
Το να μπορούμε να δούμε το πρόσωπο κάποιου και ειδικά τα μάτια μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε το κατά πόσο κάποιος αποτελεί απειλή ή όχι(τουλάχιστον έτσι νομίζουμε).
Έτσι όταν τα χαρακτηριστικά κάποιου κρύβονται δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε και έτσι αποτελεί κάτι άγνωστο για εμάς και το άγνωστο είναι πάντα κάτι που φοβόμαστε.
Εκτός από μάσκες και makeup, στον κινηματογράφο χρησιμοποιούμε τεχνικές φωτισμού για να κρύψουμε ή να παραμορφώσουμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Ένα είναι ο φωτισμός από κάτω που προαναφέραμε, ο φωτισμός “καπέλο” όπως αποκαλείται κάποιες φορές, ο φωτισμός δηλαδή που προέρχεται από πηγή κάθετα πάνω από τον ηθοποιό και ο οπίσθιος φωτισμός που τονίζει τη σιλουέτα του ηθοποιού αφήνοντας αφώτιστο όλη την μπροστινή πλευρά του.
Flash
Όλοι θυμόμαστε το καρέ με το πρόσωπο του δαίμονα στον εξορκιστή. Αν και είχε ελάχιστη διάρκεια είναι κάτι που το θυμούνται όσοι είδαν την ταινία. Ο ένας λόγος είναι το λευκό πρόσωπο το οποίο το έχουμε συνδυασμένο με τον θάνατο. Ο άλλος λόγος είναι η επίδραση που έχει αυτό το flash εικόνας.
Όταν βλέπουμε πολύ σύντομα μια εικόνα δεν προλαβαίνουμε να επεξεργαστούμε όλες τις λεπτομέρειές της και ο εγκέφαλος προσπαθεί να συμπληρώσει τα κενά για να συνθέσει μια ολοκληρωμένη πληροφορία για την εικόνα και να την κατανοήσει. Αυτό δημιουργεί ένταση και εντείνει την προσοχή μας στην εικόνα και πάλι εφόσον είναι κάτι όχι πλήρως κατανοητό άρα ξένο προκαλεί φόβο.
Χρώμα
Ακόμα και άν δεν έχουμε ασχοληθεί ιδιαίτερα με το χρώμα και πως μας επηρεάζει έχουμε σίγουρα ακούσει κάποια βασικά πράγματα, κυρίως για τα βασικά χρώματα.
Το κόκκινο αν και το έχουμε συνδυάσει με το πάθος είναι επίσης και του χρώμα του αίματος της φωτιάς και της κόλασης. Δεν είναι τυχαίο που όλα τα σημαντικά σήματα που μας προειδοποιούν για κίνδυνο είναι κόκκινα.
Έτσι πολλές φορές ο κακός στις ταινίες παρουσιάζεται σε κόκκινο φόντο ή με κόκκινο φωτισμό. Συνήθως το κόκκινο χρησιμοποιείται σε χαρακτήρες που έχουν να κάνουν με σωματική βία.
Το πράσινο από την άλλη είναι συνδυασμένο με την ελπίδα και τη φύση. Μπορεί όμως επίσης να τονίσει τη ζήλια, την ασθένεια και την απληστεία. Έτσι όταν συνδυάζουμε ένα χαρακτήρα του δίνουμε μια αρρωστημένη αίσθηση. Εδώ συνήθως έχουμε να κάνουμε με πιο σύνθετους κακούς και όχι με τον κλασσικό κακό που απλά σκοτώνει χωρίς εμφανή λόγο.
Το βίντεο που ακολουθεί είναι μόλις 5 λεπτών αλλά κάνει μια πολύ περιεκτική ανάλυση για τον φωτισμό των “κακών”.